Clem Burr - Uw ideetjes en diapo man, bruiloften en partijen, feestkleding

Het is de Koninklijke familie zeer bekend als benadering en denkwijze: 'zo kan het niet langer!' maar helaas, de wet schrijft voor dat er een staatshoofd komt die tot koningschap[ geroepen wordt, en mijn persoon wil geen afwijkende regel dienen dan die van het recht van de familie van Oranje Nasssau, die het erfrecht beheert totdat het anderen gegeven zou zijn, mede met het oog op de bestendigheid van het beleven onder ons volk van wie de kroondragende is, zij het bekend het besluit van zekere mens die genaamd is Clemens Maria Michael, naar Hofbauer, redemptorist ten tijd van het Weense Keizerrijk met pauselijke opdracht, te zijn  geworden dat de dingen moeten blijven zoals ze zijn. Een andere oplossing ziet hij niet voor de problematiek die is ontstaan, en om persoonlijke redenen dient hij eerder de belangen van de koningin dan dat hij achter een ander vaandel zich wil voegen, dat van de Nachtwacht wel op de laatste plaats want dat was een zaak die tot een faillissement aanleiding heeft gegeven en niet voor niets was geheten de officieren van de Kloveniersdoelen.  

Het moet afgelopen zijn en wat het mij betreft was mijn opstandigheid gericht tegen het eigen beleven van een spirituele aandacht die hij hiervoor nooit zo had ervaren, en zoals bekend schrikt een Clemens terug voor het schenken van welke realiteit ook aan zijn gevoels- en gedachtenleven. Men moet mij ook, in een meert konkrete vaststelling, niet ertoe brengen het doelwit te zijn van een direct schot uit de loop van een vuurwapen. Ik heb in het persoonlijk beleven ook geen ruimte voor grapopenmakerij in deze zin, ik draag nimmer een stropdas en voor een driedelig kostuum of een ridderorde aan den revers schrik ik ook al terug, wel wetende dat personen onder het lezerspubliek niet behoren tot de onmiddellijke kring rondom hem. Als schrijver is hij liever lui dan moe en het is niet de bedoeling de bezigheden waar nodig in hun verloop langdurig te onderbreken, skien kan ik ook al niet, ik kan me evenwel wél bezighouden met het lot van een comapatiënt te Londen, een eindkonklusie naar de omstandigheden moet ik nog trekken. Dat er zoveel wantrouwen en twijfel bestaan in de samenleving acht ik een nare zaak enm ik kan er slechts op een mij ter beschikking staande wijze iets aan doen. En men moet maar liever niet opnieuw denken dat een deurwaarder wellicht een oplossing te bieden heeft. Het is slechts een gelukkige omstandigheid te heten dat hij niet voor een hof van Justitie behoeft te verschijnen om zijn verhaal te doen. Elke conclusie dan in een min of meer normale maatschappelijke en menselijke zin aangaande de bezigheden wijst hij af, hem is slechts bekend dat hij de gehele dag de vorm van mijn denken beschrijft met zijn vingers op een toetsenbord waaraan verbonden een beeldscherm. Ik ben geweigerd. Dat vond hij in mijn geval en gerekend mijn omstandigheden als een verheven existentie beter voor ons allen.

l'oriflamme - l'heure qui flamme

Het is niet anders dan ondenkbaar te heten dat een Oranje zich zou begeven naar het Prinsdom zelf, gelegen ten zuiden van Avignon, een plaats die gedurende enkele eeuwen als het vestigingsgebied van de Pausen werd beleefd waarom weet ik niet zo goed, ik kan het allicht eens nalezen maar ik ben er nu te moe voor. Het grondgebied van het Prinsdom werd door degene die na ongeveer de tijd van Charlemagne het erfrecht bezat volgens een of andere regel of wet nooit betreden en in de stad Orange is nimmer een familie geweest die heette van Oranje, maar de kleur van de Oriflamme, het vogeltje van de zendbrief van Clemens, de tweede paus aan de Corinthiërs, dat eens in de 500 jaar vanuit het Oosten komt aangevlogen aan de oevers van de Nijl om zich daar op een altaar omringd door een grote schare priesterlijke maagden te verbranden om daarna uit zijn as weer te voorschijn te komen en weg te vliegen na een aantal malen om het altaar te zijn heengecirkeld, die kleur is Orange of zoals dat in het Nederlands heet Oranje, en deze kleur komt in vele vorstelijke wapenkleuren van Europa voor en was altijd daar een graag geziene gast. Ook een van de kleuren van het Engelse Koningshuis is Oranje, alhoewel verschillend van de diepte die de kleur in Nederland en België geniet, en ook in Luxemburg is men gewend aan deze tint. Dat er in Roemenië, toch een land ver van ons vandaan de kleur Oranje evenzo als nationale kleur wordt beleefd was mij in het geheel niet bekend en het verwonderde mij niet weinig toen ik op de hoogte werd gesteld aangaande de feiten, maar in Roemenië is de kleur meer bedoeld als feestelijk. Tot zover het palet. Een adelskleur Oranje wordt evenwel nimmer serieus genomen, Oranje is een vorstenhuis met diverse vormen bvan toegang en beleven. Persoonlijk heb ik, ik zeg of schrijf deze woorden met een glimlach, voor enige tijd aangenomen dat mijn persoon eenzelfde was als een koning van Roemenië, maar gelukkig is dit vermoeden van mijn pad geregend, en er werd ook geoordeeld dat ik te weinig financiële mogelijkheden te bieden had. Ik geloof zelf, dat de kleur Oranje zoals ik die heden mag beleven in een tweede zin van behaagzucht, bestemd is voor een exportatie naar het Midden Oosten en wel de stad Jeruzalem, alwaar zij aan het wapenschjild van deze stad mag worden verbonden, ik schrijf neer het raadsbesluit van de Allerhoogste Heer. Persoonlijk vormt mijn  gedrag voor Deze geen probleem, zijn zwijgen komt mij voor als veelzeggend en hij rekent mij een vorm van zelfstandig denken toe. Zo is er van een jongeman die als typist op het kantoor van de vrede werd aangenomen toch nog iets terecht gekomen. Ik was ook enqueteur. Mijn leeftijd thans is onbestemd en schijnt er niet toe te doen, een vorm van denken waar onze geliefde vorstin lering uit zou kunnen trekken.

Als ik  nu maar een beetje lachen kon, maar de blijde glimlach ken ik niet zo in een persoonlijke zin. De tronk van Jesse is gaan bloeien.