...zoals afgesproken zou ik mij met mijn eigen zaken bezig houden en de Here Here zich met de zijne occuperen, ik meende even dat dit niet helemaal was gelukt maar de Here verscheen zelf en onderrichtte mij, zodat ik er nu van verzekerd mag zijn en met mij eenieder die dit verhaaltje leest dat wij natuurlijk niet verlaten werden of aan ons lot overgelaten, het is logica dat wie zich wil vernieuwen in het aanschijn van de eeuwige daar ook veel zelf voor moet doen...en het is mij bekend geworden dat er een verschil bestaat tussen een wijsheid die des mensen is, de ontvankelijke wijsheid, en die van de Vader uitgaat en tot de mensen geraakt om zich te vernieuwen, maar de Here kan de entree voor het ontvangen der genade niet vinden...dus dienen wij ervoor te zorgen dat wij hem mogen wachten en dat wordt genoemd de levensfilosofie of je levenshouding, wat je dus in huis hebt zal ik maar zeggen en ik was gisterenavond even bevreesd dat het gedaan zou zijn met het uitrichten van het kennisgebied maar hedenmorgen keerde zich het heldere tot mijn gedachtenleven terug, hetgeen mij was geschied was dat het de Here had behaagd mij te vernieuwen in de geest van zijn genadiglijk aanschijn, kijk voor hem uit en weest niet een kind of uitsluitend kinderlijk want de oude Heer neemt mensen ook welk eens in de maling wanneer ze niet serieus overkomen en dan zit je met een klein raadsel... je krijgt natuurlijk niet een kant en klaar kennispakket aan huis bezorgd zo is de Here niet en het gegeven van zijn raadsel althans hetgeen hij mij stelt is, dat hij ook wel eens behoefte heeft aan de raad des mensen, waarover het boek Jesaje wil spreken is natuurlijk niet een konkreet gegeven van een bepaalde mens, het lijkt slechts zo....wij zijn geschapen naar zijn beeld en gelijkenis staat geschreven en zo is dat mij als een begrijpelijkheid aangeboden, het is natuurlijk wél de lijn van het verhaal dat ook de Vaderlijkheid zich wil blijven herkennen in zijn schepsel en het is beslist niet zo dat hij zichzelf genoeg is, wij leven in relatie met een God die de dingen gewoon is zich eenvoudig voor te stellen...van zoiets als een theorie daar heb ik althans nog nooit van gehoord, wellicht betreft het hier een zaak van het theorema, maar dit laatste is voor de vakfilos., en God wil weten of ik hem vermag te aanvaarden en dat is in het kort de wens...
Ik beslis dan maar geheel in de stijl zoals ik die niet anders ken een afwachtende houding aan te nemen...jammer genoeg is het zijn wezen dat op mij wacht maar dat beangstigd mij als en gedachte, hoe het verder gaat een volgende keer, ik ben op zoek naar een illustratie en een aardig muziekje...wat Jesaje zegt: en niemand wist hoe mooi hij was, ik gheloof althans dat dat wel klopt en mijn strijd betreft eenm twijfel aan de shjcoonheid van de goede dinegn en het posityieve denken om ons heen, ik ben natuurlijk niet alleen maar 'mooie vent is dat, hij zei'... aan zelfverachting raakt een mens gewend...
Ik meende even...ja ik dacht, vader wil niets meer met mij te maken hebben en is boos, maar niets is minder waar gebleken, hij liet mij slechts even in de wachtrij omdat ik wanneer ik speed gebruik een nogal opgewonden standje ben en hij me dan te gevoelig acht om me te woord te staan, men moet ook maar liever niet denken dat zo'n gesprek zich woordelijk afspeelt, dan zou men het zich misschien ook liever wensen dan de afstand welke vader normaliter met mensen onderhoudt, het is een vorm van denken aan, en het heeft hem behaagt hedenavond alle twijfel uit mijn hart te nemen en mij een nieuwe zekerheid te schenken op basis van een blij gevoel en vertrouwelijkheid, en het bericht dat hij mij heden opdracht geeft te schrijven is dat hij het opnieuw met ons wil proberen en ons onze zondigheid vergeven wil, en hij is niet langer wrokkend en boos met slechts een enkele uitzondering die hij ons gelaten had....en de opdracht die hij ons geeft is dat wij ons met onze eigen zaken moeten bezighouden dan zal hij datzelfde met de zijne doen, en er zal ons een verrassing wachten na voltooiing van deze opdracht....het weergegeven plaatje toont het interieur van een gothische kerk te Rome, de Santa Maria del Sopra Minerva,
Het is maar zo, dat ik het zelf in een persoonlijke zin al eens heb meegemaakt, dat ik bevreesd geraakte voor iedereen, en het was slechts Zijn stem die mij tot orde heeft geroepen en mij heeft verteld dat ik dan iets verkeerds had gedaan of gezegd. Men kan ook de gegevens nazoeken in de schriften maar daarin wordt het wat moeilijker gemaakt het juiste woord te vinden en ik voel mij goed bij Zijn levend omgaan met mijn persoon. En Hij vertelt mij dat het feitelijk niet zo best is wat ik doe en dat het geen tot weinig zin heeft. We schieten er gewoon niks mee op, wordt er dus bedoeld, en zoiets als 'heb ik jou daarvoor dan nodig?' Maar een geroepene tot een waarheid waarvan er vele zijn, dat ben ik wel, en een mens moet altijd weer leren omgaan met zijn vader en zo gaat het verloop van mijn antwoord en Hij vindt dat amusant om te horen. Ik wil niet zegen dat ik er weer eens niets van begrijp, maar soms sta je ervan te kijken hoever de Vader van alle mensen in Zijn wijsheid en levendig omgaan met Zijn schepping gaat.
Om de lotsbestemming van deze kontaktname te duiden stel ik voor, dat ik in een persoonlijk antwoord op het vraagstuk waarvoor de mensen om mij heen mij stelden heb gedacht, dat er dus een Adam en een Eva wandelen in het paradijs zich van geen kwaad bewust en dat mijn persoon de engel van het verbond mag vertegenwoordigen, die hen uit de penarie haalt. En eerlijk, ik hoef er niets voor terug te ontvangen en boze gezichten ken ik niet. Het is een vrijwillige arbeid op basis van een voorgegeven concept waarbinnen ik mij en jullie met mij bewegen, en dat is de ontwikkeling waar ik ten aanzien van de realiteit het koninklijk paar op wil wijzen.
Het is natuurlijk de ontwikkeling van de computer representatie die mij parten speelde, maar ik ben gaan beleven dat ik het zo goed weet te zeggen en ik hoor van boven dat dat ook zo is en dat ik daartoe nodig ben en altijd wel in de onbekendheid van de coulisses een bestaan zal hebben, ik meende ook dat het nog eens tot een openbaar optreden zou komen. Ik verkeer niet langer in een zekere mate van onzekerheid omtrent wie ik ben en ik heb jaren lang onder het verschijnsel geleden dat ik niet wist wie ik was en men had deze bestaanstwijfel als in opdracht bij mij gewekt. En nu is er dus een strijd ontstaan in de hemelen tot wie ik zou behoren, tot welke groep en tot welke toekomst, en er is er maar één, de God wiens stem ik mij hoor roepen en die mij geleid door de barre momenten van het veranderen der mensen en der dingen en ik beleef mijzelf als een schrijver in opdracht, ik ontleen mijn onderwerp aan de roep die deze Heer tot mij laat uitgaan en Hij is het wiens wensen ik verricht of wiens nood ik verzorg. En soms is het voor mij ook moeilijk uit te maken of dit het eigen woord is of het zijne, maar is er ook maar enig verschil te merken en dan, wat maakt dat nu uit? Het zal ergens toe dienen de arbeid die ik verricht en het kost mij geen enkele moeite, ik vind het zelfs prettig het te doen. En de relatie met de Allerhoogste is van een heel intieme aard en betekenis voor mij en twijfel ken ik nu niet meer dan aangaande de bedoelingen die er zouden zijn, ik weet evenwel dat dit onmogelijk de bedoelingen der mensen kunnen zijn om mij heen en niemand weet nu weer heel goed wie ik ben en wellicht kent niemand mij. En wie ik zelf ben doet er weinig toe, het moge mijn opdracht heten Zijn naam groot te maken, maar het toeziend oog van de Christus maakt het alleen maar moeilijker en vandaag werden er geen foto's genomen of films gemaakt. En de Here Here heeft mij doen weten dat Hij niet een begrippelijkheid is die berust op een redenering maar een levende aanwezigheid met ons allen. Het verstaan van een Goddelijk wezen kan zeer persoonlijk zijn, tegelijkertijd behoort dit wezen tot het recht van iedereen om zich een verstaan in te verwerven, het moet evenwel niet zo zijn dat dit verstaan voor iedereen anders is. Wellicht kan ik er beter het zwijgen toe doen maar zo luidt deze opdracht tot de geschreven tekst niet, en onbekend maakt onbemind, zo redeneert de Here Here ook, ik ben bekend met zijn eenvoud zowel als met Zijn almachtige voorzienigheid. Mijn betrokkenheid op dit wezen en zijn opdracht is er een van een aard waarin ik de eer voor zijn naam verdedig, vertegenwoordig en bescherm.
Ik heb de indruk maar ook niet meer dan dat, dat de mensen niet werkelijk zijn wie zij voorgeven te zijn en heb mijzelf daaromtrent ook wel vragen gesteld in mijn leven en er ook antwoorden in gevonden en een beleving. Ik ervaar de wereld om mij heen soms als een come back van een voorafgaande en er komen wel eens mensen op mijn weg die anders zijn dan ik ze zag, prins Charles of England bij voorbeeld, met wie ik mij verbonden acht in een incidenteel spiritueel verband heeft mij te kennen gegeven dat er een Charles is die aan het bestaan deelneemt en dat er een 'hij' in zijn leven is die er alleen voor de eigen richting van de bestemming is, en ik hoop maar niet dat deze hij een farao van het oude Egypteland is en dat hij meent dat die zijn voorgaande leven heeft betekend. Het ligt in de betrekkelijkheid van het bestaan dergelijke belevingswerelden te beschouwen als van voorbijgaand karakter en het is maar zo dat met name Charles al genoeg heeft moeten lijden op dit gebied. Het is mij evenwel geschied eens op een dag dat ik mijzelf beleefde als een schrijver aan een hof in het Egypteland, althans als een mens die een secretariële functie had en tevens zorgde voor een deel van de financiële beslommeringen en de organisatie van het hof. Deze secretaris maakte de actes van de vorst op en hij zorgde voor een eerlijke verdeling van de inkomsten en uitgaven en betaalde de lonen. Een identificatie vanuit dat archetypische verleden kon ik niet uit de weg gaan en ik heb ook niet zozeer een verklaring bij de hand voor het feit dat ik voortdurend textueel actief ben die anders zou liggen dan in deze zin vanuit een verleden mij gegeven. En het is mij geenszins ooit tegengevallen dat ik niet de vorst zelf was, maar ik geloof dat er sprake was van een familierelatie en dat er promotiemogelijkheden waren voor de secetaris, of hij het tot koningschap heeft gebracht dat vermeldde de beleving niet en deze dingen beleef ik niet in een come back van een verleden tijd waar ik het thans over heb. De verschijnselen waar ik het over heb gehad zijn bedoeld als en support, een steun om het in het bestaan met een bedoeling erin gelegen niet te moeilijk te krijgen en ik verkeer nog altijd in onzekerheid of ik niet gewoon een schrijverke was aan het hof van koning David, die natuurlijk ook een oosters vorst is geweest. Maar al in de oude tijden waren deze dingen in een verband gezet door de historie en soms gaat het om reeksen van belevingen alsof het dromen zijn. Het verwijten vanuit Israel dat op mij rustte was namelijk, dat ik een getuigenis aflegde die ikzelf te boek heb gesteld, mijn zwijgen aangaande deze ontwikkelingen heeft Israel al evenmin ooit kunnen verstaan als een weldaad van zijn geschiedenis als dat in het eigen Nederland is gebeurd, en het moet mij van het hart dat ik de gedachte koester dat ik zou kunnen komen in het verband van mijn blog tot een duidelijker verklaring dan er thans beschikbaar is, wie ben ik om Israel een wet te stellen, maar een beetje een verstandig rabbijn schrijft toch echt zijn eigen boek, en zelfs de here Jezus heeft een boek geschreven dat aan de immer bewegelijke inhoud van Tenach is toegevoegd alleen dat boek draagt niet de naam van Jezus maar van de profeet die hij was. In de verhoudingen zoals deze op het ogenblik voor ons leven beteken ik een herinnering aan de functie die Constantijn Huygens heeft vervuld, maar dat vormt voor mij geen kwestie van zorg maar en geheimenis op het juiste antwoord in de situatie waarin ik ben komen te verkeren en ik moge toch niet vermoeden dat er ook maar iemand is die zou willen vernemen dat ik zo iemand ook werkelijk zou zijn en daarom lieten sommige historische persoonlijkheden hun portret schilderen, wanneer men mij weer dwars wil zitten in mijn streven tot een klaarheid in deze dingen dan mag men dat proberen, het zal evenwel niet lukken mij van de wijs te brengen hoewel er soms natuurlijk corrigerende maatregelen dienen te worden genomen en het niet de bedoeling is dat men elkander in een werkelijke zin mag ontmoeten. zIk heb mij er evenwel nooit mee bezig gehouden een dergelijk verschijnen in mijn zieleleven op te roepen, het geschied mij feitelijk van nature en ik geloof dat men dan spreken kan van een geleide geest. Uiteraard wil een mensheid onderweg graag een zekerheid in dit soort aangelegenheden evenwel die is er niet, het betreft hier de geheimen van het zieleleven. Dat ik sommigen moet verstaan in een vijandigheid heb ik nimmer kunnen begrijpen en het is maar zo dat ik weet dat onze vorstin een hele lieve vrouw is die ook wel eens een beetje anders kan reageren dan men heeft verwacht. Dat er gedurig aan mij wordt gedacht in een verleden deelwoord begrijp ik ook niet maar dat krijg je als een ontmoeting in konkreto is uitgebleven en er een zware doem rust op je bestaan. Het fantasieleven van Hare Majesteit is evenwel opmerkelijk rijk te noemen.
Het is natuurlijk zo dat en land en volk een beetje gelukkig wil worden met het gezag dat het krijgt en ik meen dat mogelijkheden daartoe ook met mijn naam gegeven kunnen worden en verwacht. Iemand die Clemens Buur is geheten zal zich evenzeer herkennen in het karakter van de volksaard van ons land als in het raadsel dat deze naam in internationale zin draagt, en het moet mij van het hart dat ik van plan ben ons land een goede boodschap te schenken in plaats van de misnoegelijke depressiviteit en de twijfel van de laatste jaren, de mogelijkheden van het internet staan ons open om ons getuigenis te geven hoewel ik wil getuigen met de profeet: 'Mijn Heer, ik kan niet spreken.' en in de heilige schrift wordt dan verhaald hoe deze profeet zich begeeft naar een zijkanaal van een rivier en wordt opgenomen en verzorgd onder de ballingen van Babylon. Nederland is natuurlijk geen land van melk en honing, men moet eerder denken aan boter en jam, maar het zinsverband zal wellicht de gemiddelde lezer zijn ontgaan, het gaat hier wel om landbouwprodukten van een aarde die de mensheid alles schenkt aan levensmiddelen en uit aardolie is nog geen produkt afkomstig gebleken dat de mensen kan voeden. Ik houd ook van bloemen en planten, het heeft mij slechts verbaasd dat in de flora ook die van Linneaeus de grassen nauwelijks worden vermeld, en misschien is het in deze tijd mogelijk geworden de verschillende grassoorten in een systeem onder te brengen, want in de grassen vinden alle bloemen, planten en bomen hun oorsprong. Ons land is een rijk land en ik voorzie reeds de vele mogelijkheden die er zullen komen voor de export en de uitbreiding van de invloedsfeer van onze industrie.
Wat het dan betreft de staatskunde waarvan de titel van deze post zo ambitieus wil spreken, het is mij duidelijk geworden dat een Prins van Oranje bekend is met het fenomeen macht in de samenleving, mijn persoon is evenwel bekend geraakt met het fenomeen van de macht van het gezag. Of ik nu een Prins moet zijn of een ministeriële positie dien te beogen dat weet ik niet en het kan ook niemand geloof ik iets schelen, als wij maar bezig blijven in een tegenwoordige verband, een duidelijk streven naar begrijpen en identiteitsbeleving heb ik natuurlijk wel, maar men gelieve de gedachte mij alles te moeten uitleggen maar beter te vergeten, dat schoont een hoop aan woorden op. Bovendien zou men niets aan mij hebben indien ik slechts het oude zou voortzetten of in een nieuw jasje steken, dit land heeft een duidelijk behoefte aan een nieuwe en verschoonde injectie van een oorspronkelijkheid, die ons volk tot verjonging van onderlinge betrekkingen en evenwichtig maatschappelijk verkeer kan strekken. In de 17e eeuw is Neêrland als republiek ook in staat gebleken zichzelf het licht te vinden en een zekere levensvreugde. Terzake van een ballingschap is mijn ambitieuze beleving gelukkig niet al te groot, en dominee zal zich hierin zeker kunnen
vinden. Er zijn al zoveel verrassingen gekomen dat dit er ook nog wel bij kan. En men moet maar beter niet denken dat Clemens deze dingen nu allemaal verzint of weet, en ik ben van gedachte dat binnnekort ons gehele land gekenmerkt zal zijn door een principe van de creativiteit als een vernieuwend moment in de schepping. En water blijft gewoon water en het kan nooit branden. Wat hadden wij het toch druk.
* De boom met opklimmende struikgewas op de foto hier links weergegeven toont zoals iedereen kan zien het vriendelijke groene gebaar van de natuur aan de rechterzijde en de boom staat om de oosthoek van mijn appartementencomplex te Heemstede waar ik woonachtig ben en mijn droomleven beleef.
+ Ik ben van mening en dat blijft zo, dat er niemand in het verloop van de gebeurtenissen om mij heen en in mijn ziel die mij zo diep hebben doen zinken dat ik tot geloofstwijfel was vervallen iets te verwijten valt, maar de situatie was bedenkelijk. Ik werd evenwel op de proef gesteld zoals dat hoort. # Het is een gelukkig mens met een serieus karakter die zijn werk een boeiende bezigheid vindt, die vorstin en volk wil dienen door ter zake enige duidelijkheid te verschaffen betreffende zijn beweegredenen waarmee hij aan het advies van Henry Kissinger voorbij is gegaan en meende dat de zaak waar hij voor staat in veiligheid is gebracht, mede door zijn hand en de welwillendheid van degene aan wie ik de belofte verschuldigd ben mijn bezigheden naar behoren uit te voeren getrouw aan zijn naam.
